با دو تا گوشم شنیدم شیخ شهر

روز جمعه بر فراز منبری

شیره ها را خورد و حکمت در نمود

گفت: ای شیره سرا پا شکّری

بعد از آن فرمود این طوفان و سیل

در اروپای به این پهناوری

باشد از بی بند و باریٍ زنان

بی حجابی، لخت و عوری، دلبری

گفتم: ای شیخ اجل، صد آفرین

بر چنین کشف ثقیل الباوری

مانده ام انگشت بر لب از کجا

کرده ای این کشف، خیلی محشری!

این چنین کشف هوا پلتیک را

ثبت باید کرد، ثبت محضری

تازه فهمیدم شقیقه با گوزن

ربط دارد در بلاد کافری

"تخم کفتر" خورده ای ای ناقلا

کاین چنین افکار را می پروری؟

من گمانم وحی بر تو می شود

مرگ من... جان قُلی... پیغمبری؟

پس اگر نه ، این همه اسرار را

از کجای خویش در می آوری؟

من شنیده بودم این حرف ظریف:

هر کجا جنگ است در هر کشوری

پای یک زن در میان باشد، ولی

نه امور جوی و بالا سری

پس اگر این است ای شیخ بزرگ

بهتر از هر کس خودت مستحضری

خشکسالی در بلاد مسلمین

از گناه چادر است و روسری

رودها خشک و درختان زرد رو

مُرد، گاو مشد حسن، از لاغری

تا ببارد برف و باران از هوا

در هوای سرد ماه آذری

امر کن زن ها کمی شُل تر کنند

روسری را این وری یا آن وری

تا مگر باران ببارد بر زمین

محض ابروی زری، خال پری

بعد از آن درویش کن چشم خودت

یا نگاهش کن به چشم خواهری

تا که دیدی سیل جاری شد، بگو

بس کنند آن عشوه و عشوه گری

روی خود محکم بگیرند آن چنان

کاسمان وا ماند از سیل آوری

گر چه با این حرف ها شیخ کبیر

آبروی شیخ ها را می بری

لیک ممنونم برای طنز ما

دمبدم مضمون نو می پروری

حال می فهمم چرا اشعار من

هر کجا دارد هزاران مشتری

شیخ اگر کفر است آن چه گفته ام

کفر ما ها را تو در می آوری..

خر تصور کرده ای این قوم را

یا که خود "بل نسبت" خرها، خری؟

گر شود سوراخ سقف آسمان

این چنین باید بگیری پنچری؟

بنده می پنداشتم هالو منم

تو که از هر هالویی هالوتری



شعر طنز : محمد رضا عالی پیام