انجمن اورانوس • دیوان شعر حافظ : شعر

asal · تاريخ عضويت : شنبه 16 آذر 1387, 6:59 am

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست ... که هر چه بر سر ما می‌رود ارادت اوست

نظیر دوست ندیدم اگر چه از مه و مهر ... نهادم آینه‌ها در مقابل رخ دوست

صبا ز حال دل تنگ ما چه شرح دهد ... که چون شکنج ورق‌های غنچه تو بر توست

نه من سبوکش این دیر رندسوزم و بس ... بسا سرا که در این کارخانه سنگ و سبوست

مگر تو شانه زدی زلف عنبرافشان را ... که باد غالیه سا گشت و خاک عنبربوست

نثار روی تو هر برگ گل که در چمن است ... فدای قد تو هر سروبن که بر لب جوست

زبان ناطقه در وصف شوق نالان است ... چه جای کلک بریده زبان بیهده گوست

رخ تو در دلم آمد مراد خواهم یافت ... چرا که حال نکو در قفای فال نکوست

نه این زمان دل حافظ در آتش هوس است ... که داغدار ازل همچو لاله خودروست

asal · تاريخ عضويت : شنبه 16 آذر 1387, 6:59 am

دارم امید عاطفتی از جانب دوست ... کردم جنایتی و امیدم به عفو اوست

دانم که بگذرد ز سر جرم من که او ... گر چه پریوش است ولیکن فرشته خوست

چندان گریستم که هر کس که برگذشت ... در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست

هیچ است آن دهان و نبینم از او نشان ... موی است آن میان و ندانم که آن چه موست

دارم عجب ز نقش خیالش که چون نرفت ... از دیده‌ام که دم به دمش کار شست و شوست

بی گفت و گوی زلف تو دل را همی‌کشد ... با زلف دلکش تو که را روی گفت و گوست

عمریست تا ز زلف تو بویی شنیده‌ام ... زان بوی در مشام دل من هنوز بوست

حافظ بد است حال پریشان تو ولی ... بر بوی زلف یار پریشانیت نکوست

آمار پست در حال مشاهده

چه کسي حاضر است ؟

مدير انجمن

پاسخ سریع

نام کاربري: